ROWER POZIOMY "PUZON"

Ocena użytkowników:  / 1
SłabyŚwietny 
Share on Facebook

 

PUZON rower poziomy

 „Świata Młodych”

 (Nr 29, 08.03.1988 r.)

Marek Utkin

„Puzon” – rower ten nazwałem tak nie na cześć słynnego jamnika Jerzego Waldorffa, lecz dlatego, że jego rama może być wysuwana i skracana teleskopowo. Właśnie tak, jak to ma miejsce w puzonie. Pozwala to na dopasowanie roweru do wzrostu użytkowników (należy wtedy dodać lub odjąć odpowiedni odcinek łańcucha), jak i na złożenie pojazdu do transportu lub przechowywania, aby np. zimą nie zajmował zbyt wiele miejsca w piwnicy.

takiego łączenia ram opracowana została przez Jensa Grawerta z Kiel (RFN) i przedstawiona przez Eckharda Möllera w książce „dziwaczne rowery”. Pokazany tam „Chopper” ma pewne niedostatki w ergonomii, „Puzon” zaś stanowi jego wersję rozwojową, opracowaną myślą o dostępnych w Polsce materiałach.

 

MATERIAŁY

- Dwie ramy od rowerów typu damka, na koła 26, 27 lub 28”.

- Część suportowa (mufa z rurami) od normalnego, męskiego lub młodzieżowego roweru.

- Widelec do koła 26, 27 lub 28”. - Koło przednie 20” - Koło tylne pasujące do tylnej części ramy.

- Wspornik kierownicy („fajka”) z przedłużeniem (rurka x 22 Ø 1,5 – 2).

- Kierownica od składaka, BMXa, Polo lub t.p.

- Sklejka brzozowa 500 x 160 x 8 (10) i 250 x 160 x 8 (10) (siedzisko).

- Karimata, pianka poliuretanowa, skóra, brezent lub skaj itp. materiały do pokrycia siedziska.

- Kompletny system napędowy (korby z kołem łańcuchowym, łożyska suportowe pasujące do posiadanej ramy, pedały, przerzutka itp.).

- Śruby M8 i M6 z nakrętkami, podkładki.

 

WYKONANIE

1. Od ramy damki odciąć przednią część (A), następnie do rur wsunąć stare sprężyny od tapczana (na mocnym drucie, aby można je było później usunąć) lub wypełnić SUCHYM piaskiem i zakołkować. Wygiąć w sposób wskazany na rysunku, podgrzewając palnikiem gazowym lub lampą lutowniczą. Od drugiej ramy odciąć część tylną (B) i podgiąć cieńszą rurę tak, aby była równoległa do grubszej. Od trzeciej ramy odciąć część suportową (C), jak na rysunku.

2. Przedłużenie wspornika kierownicy (A) można uzyskać łącząc go za pomocą fragmentu trzonu widelca (B) z rurą od wspornika kierownicy od roweru „Ukraina” (C) lub z rurą Ø 22 x 2 z odpowiednio przygotowanymi końcówkami. Przedłużenie śruby zaciskowej (D): - sztukując śrubę zaciskową osią od piasty przedniej, jako łącznik wykorzystując konus od osi przedniej, nakręcony na oś do połowy głębokości na klej epoksydowy. Wspornik kierownicy można również przedłużyć spawając doń odpowiednią rurkę (np. wodociągową) (C1), zaś śrubę D1 wykonać z pręta Ø 8. „Babkę” stożkową (G) lepiej wtedy zastąpić „babką” klinową (G1), lepszą do rur grubościennych.

3. Do widelca (26 – 28”) należy dospawać lub przylutować twardym lutem mostek do przedniego hamulca. Widelce od roweru turystycznego lub gospodarczego można podgiąć (ostrożnie!) do przodu ok. 3 – 5 cm, od wyścigowego – 5 – 7 cm.

4. Rurę ramy o większej średnicy (B) (standardowa – Ø 28 x 1,2) należy naciąć, na końcu nacięcia wykonać otwór, rurę (A) – Ø 25,4 x 1,2 wsunąć na odpowiednią głębokość. W złożeniu wywiercić otwór Ø 6 mm i założyć śrubę pasowaną M6 (po ustaleniu długości roweru). Obejmy (C) można wykonać z blachy 2mm lub wykorzystać zaciski rury podsiodłowej od ramy. Zacisnąć śrubą M8.

5. Jeśli część suportowa ma być lutowana na mosiądz, należy po wymierzeniu wykonać w jej rurach odpowiednie otwory, aby przeszły nimi rury przedniej części ramy (rys. 1B). Zarówno w ramę, jak i w rury suportu należy wbić ciasno pasujące tuleje stalowe (T). Można je zrobić z rurek z ramy rowerowej po wycięciu szczeliny i dopasowaniu do pożądanego kształtu. Mają one na celu zwiększenie wytrzymałości i zmniejszenie przegrzania materiału w czasie lutowania.

5A. Można się obyć bez lutowania czy spawania, stosując metodę opracowaną przez Jacka Ziółkowskiego z Bydgoszczy: dwie blachy stalowe o grubości 2 mm przykręcić należy precyzyjnie pasowanymi śrubami M6 (w odstępach co 25 – 30 mm). Odległość od krawędzi blachy – min. 14 mm. Śruby winny być wkręcane naprzemiennie – łeb – gwint – łeb...

6. Wyciąć oparcie i dolną część siedziska, części połączyć zawiasami szafkowymi. A – materiał obiciowy (skóra, skaj itp.), B – gąbka poliuretanowa miękka, C – styropian lub pianka poliuretanowa twarda, D – sklejka. Śruby (E) – M5 lub M6 z czworokantem uniemożliwiającym obracanie po zaklinowaniu w drewnie. Mocowanie do ramy – obejmy z blachy stalowej 1,5 mm.

7. Mechanizmy prowadzenia łańcucha. Można zastosować prowadnik zapobiegający huśtaniu się łańcucha (A), podwójne koło łańcuchowe od tandemu „Duet” (co pozwoli na skrócenie swobodnych odcinków łańcuchów (B)), lub dwa koła łańcuchowe na wspólnej, długiej osi suportowej (C). Ostatnie rozwiązanie umożliwia zastosowanie różnicy przełożeń (np. 35/40), lecz jego wadą jest praca pedału lub pedałów (jeśli z prawej strony nie zastosuje się prawej korby) w stronę „wykręcania”. W związku z tym korbę i pedał w złożeniu należy nawiercić wzdłuż gwintu i nagwintować np. M5 i wkręcić śrubę zabezpieczającą. Ewentualnie wkręcić na klej epoksydowy.

8. Wskazane jest zastosowanie anteny z kolorową chorągiewką w celu zwiększenia widoczności na drodze.

9. Wszystkim, którzy chcą na tym rowerze odbywać dalekie podróże lub wozić szczególnie ciężkie rzeczy, proponuję dospawać dwie rurki od haków tylnego koła do górnej rury ramy oraz połączyć rurkami przedni i tylny suport – zwiększy to sztywność układu.

 

Autor nie ponosi żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek następstwa wykonywania i posługiwania się opisanym pojazdem.

 

 

 

 

ikona download

 

 

Plany możesz również pobrać spakowane do formatu ZIP

 

 

 

 

 

Powered by Bullraider.com
 
 
 
 
 

Joomla Templates by Joomla51.com