ROWER POZIOMY EASY RACER

Ocena użytkowników:  / 1
SłabyŚwietny 
Share on Facebook

 

ROWER POZIOMY EASY RACER / TOUR EASY

 Plany te były publikowane w „Młodym Techniku” nr 7/1990. Na ich podstawie w Polsce zbudowano kilkadziesiąt rowerów tego rodzaju.

 

Pierwszy Easy Racer został opracowany przez Gardnera Martina w USA w 1979 r.

Od tego czasu (do lat ’90.) stał się on najpopularniejszym rowerem poziomym w USA. W wersji z miękką osłoną aerodynamiczną zdobył dwukrotnie mistrzostwo USA w konkurencji pojazdów praktycznych, zaś w pełnej obudowie aerodynamicznej i pod nazwą Easy Racer’s Gold Rush osiągnął 105,36 km/h.

Oryginalny „Tour Easy” u producenta (Easy Racers Inc., Kalifornia) kosztuje US $ 900, zestaw do montażu (surowa rama, długi wspornik kierownicy, widelec, laminatowy fotel) – US $ 650, zaś plany – US $ 25. Repliki tego roweru są budowane przez hobbystów na całym świecie.

 

MATERIAŁY

1. Rama od roweru męskiego na koła 26, 27 lub 28 cali, wraz z widelcem (na początek może być kompletny rower „górski” z supermarketu).

2. Rurka do przedłużenia rury górnej ramy – Ø 25,4 x 1,25, długości ok. 360 mm (lub inna, odpowiadająca średnicą górnej rurze posiadanej ramy – w supermarketowych „góralach” zdarzają się Ø 30; 32; 35 i 40 mm).

3. Rurka Ø 22 x 1,5 x 650 mm (ew. Ø 20 x 1,5) (zastrzał ramy, rys. 6).

4. Dwie rurki Ø 20 x 1,5 x 1300 (dolne rury ramy, przechodzące w tylny trójkąt, rys. 1; 9).

5. Dwie rurki Ø 18 x 1,5 x 520 - 600 (górne rurki tylnego trójkąta, rys. 4). Z braku dłuższych można ew. wykorzystać górne rurki tylnego trójkąta „rozbrajanej” ramy.

6. Dwie płytki stalowe 100 x 60 x 4 lub 5 mm (haki tylnego koła, rys. 1).

7. Blacha stalowa grub. 1,5 mm (obejmy, łączniki itp., rys. 11).

8. Dwie rurki Ø 16 x 1,2 x 500 (wsporniki oparcia siedziska, rys. 2). O ile nie zastosowane w pkt. 5, można tu wykorzystać górne rurki tylnego trójkąta „rozbrajanej” ramy.

9. Rurka Ø 22 x 2 x 250 - 300 (przedłużenie wspornika kierownicy, rys. 7).

10. Rurka Ø 25,4 x 1,5 x 150 – może to być trzon od starego widelca (nakładka na przedłużony wspornik kierownicy, rys. 7).

11. Oś piasty przedniej z konusem lub pręt Ø 8, odpowiednio nagwintowany (przedłużenie śruby klina rozporowego („babki”) wspornika kierownicy, rys. 7).

12. Rurka Ø 20 x 1,5 x 100 (mostek przedniego hamulca, rys. 8).

13. Płaskownik 3 x 20 x 150 mm (zamocowanie napinacza łańcucha).

14. Sklejka grubości 10 – 12 mm (570 x 250 i 250 x 250), styropian grubości 40 mm o takich samych wymiarach, pianka poliuretanowa lub karimata, skaj, klej do styropianu i klej kontaktowy (fotel, rys. 3).

15. Części rowerowe – 1 koło 20 x 1,75” i jedno 28 x 1,75 lub 1 3/8” (ew. 27” lub 26”), osprzęt kompletny, 3 łańcuchy tego samego typu, dodatkowa przerzutka zewnętrzna (do wykonania napinacza łańcucha – może być b. tania), kierownica typu BMX lub Polo.

 

WYMIARY

(orientacyjne, należy dopasować do swojego wzrostu i posiadanych materiałów)

B = 1610 (S); 1650 (M); 1700 mm (L) – baza (rozstaw kół roweru) zależnie od wzrostu użytkownika.

H = ok. 350 – 380 mm – wysokość suportu od ziemi.

L = 445 – 450 mm – odległość środka osi suportu od środka osi przedniego koła.

M = 290 mm – wysokość umieszczenia mostka hamulca w widelcu (dla koła 20x1,75”).

N = 58 – 64 stopni – kąt nachylenia szyjki ramy / trzonu widelca.

 

MONTAŻ RAMA

1. Ramę od męskiego roweru przepiłować w pkt. V, X, Y, Z, od łącznika podsiodłowego odpiłować górne rury tylnego trójkąta.

2. Złożyć jak na rysunkach głównych (EASY01 i 02), dopiłować końce rur zgodnie z rys. 6.

3. Dopasować, ustabilizować i zlutować na mosiądz, stosując wkładki (tzw. sztukówki) zwijane z blachy lub z odpowiedniej, ciasno pasowanej rurki (rys.5).

4. Wyciąć haki tylnego koła, wywiercić otwór Ø 8 na śruby mocujące wspornik oparcia, wykonać i nagwintować otwory M5 i M6 do mocowania bagażnika i wsporników błotnika.

5. Górne rurki tylnego trójkąta przylutować do ramy, prowadząc równolegle z górną rurą ramy na długości ok. 150 mm (rys. 4).

6. Nałożyć i przylutować rurki Ø 20 x 1,5 x 1300 do końcówek przy mufie suportowej (rys. 9).

7. Rurki Ø 20 x 1,5 x 1300 przyciąć do odpowiedniej długości, skorygować i doprowadzić do haków, lutując po drodze łącznik do zamocowania tylnego hamulca.

8. Dogiąć dolne rurki tylnego trójkąta.

9. Przylutować do haków dolne i górne rurki tylnego trójkąta, po uprzednim wycięciu w nich szczelin na haki (4 ew. 5 mm) (rys. 1).

10. Przez prawą rurkę można przeprowadzić linkę do przerzutki (rys. 1; 4; EASY02).

 UWAGA! Ważne jest wygięcie rurek dolnych w obszarze podsiodłowym – chroni to rurki przed obijaniem przez łańcuch (tak, jak na rys. EASY02).

 

FOTEL

1. Wyciąć ze sklejki, oparcie z siedziskiem połączyć blachą stalową i śrubami z nakrętkami.

2. Wyznaczyć miejsca i włożyć śruby mocujące wspornik oparcia i obejmę dolną.

3. Fotel okleić styropianem, wyprofilować, obłożyć gąbką i okleić skajem.

4. Rurki połączyć przylutowanym łącznikiem z blachy (na takiej wysokości, aby nie ocierał o koło, rys. 2).

5. Do oparcia fotela przykręcić wspornik wygięty z płaskownika, stosując 2 śruby z „kwadratem” pod łbem (rys. 2).

6. Wspornik oparcia fotela wykonać z 2 rurek, spłaszczając je na obu końcach i wiercąc otwory. W dolnej części rurki rozpłaszczyć na długości 100 mm i nawiercić 3 otwory Ø 8,5 w odstępach co 2,5 cm w celu regulacji (rys. główny – EASY01).

7. Fotel do ramy umocować obejmą dolną (4 śruby M5 lub M6 z „kwadratem” pod łbem).

 

WSPORNIK KIEROWNICY

Obecnie są dostępne wsporniki do MTB o niemal dowolnych długościach i kątach wzniosu. Gdyby zaszła konieczność przedłużenia, należy:

 

1. Dopasować do posiadanego wspornika rurkę Ø 22, na miejsce styku nałożyć rurkę Ø 25,4 x 1,5 i zlutować na mosiądz (rys. 7).

2. Na pręcie Ø 8, na obu końcach naciąć gwint o skoku odpowiadającym skokowi gwintu klina rozporowego („babki”) wspornika kierownicy. Jeden koniec nagwintować na dł. 20 mm, drugi – ok. 50 mm. Na górny koniec pręta nakręcić do połowy głębokości długą nakrętkę (w przypadku gwintu drobnozwojnego może to być stożek od przedniej piasty) i przylutować na mosiądz (rys. 7).

3. Włożyć śrubę rozporową we wspornik kierownicy, a w trzon wspornika, od dołu – nagwintowany pręt z przylutowaną nakrętką. Wkręcić, założyć klin rozporowy, zamocować jak normalny widelec.

 

Marek Utkin

 

Na podstawie planów opublikowanych w Młodym Techniku pewna firma spod Poznania wyprodukowała (w 1991 r.) kilkadziesiąt rowerów zbliżonych do Tour Easy. Zatrudniony tam technolog z Rometu powprowadzał „ulepszenia”, przez co rowery te nie nadawały się zbytnio do użytku. Post factum firma zatrudniła mnie jako konsultanta, lecz materia ożywiona stawiała zbyt duży opór. Firma skopiowała również [nieudolnie, nie zachowując promieni krzywizn, za to uznając, że drewniane, ciężkie usztywnienia kopyta to część konstrukcji (!)] fotela mojego projektu. Szczegóły wraz z ilustracjami w przygotowywanym tekście „jak nie robić”. M.U.

 

Plany możesz również pobrać spakowane w formie zip.Pobierz plany

Powered by Bullraider.com
 
 
 
 
 

Joomla Templates by Joomla51.com