laminat

 

 

Główną zaletą laminatu (piszę tu o najpopularniejszym, czyli żywica i włókno szklane) jest łatwość nadawania mu skomplikowanych form oraz duża wytrzymałość udarowa (jeśli wykona się go dobrze). Zawartość puszki żywicy i kawałek tkaniny szklanej nie ma oczywiście własnego kształtu, lecz może przybrać kształt formy na jakiej zostanie wyklejona, czyli kopyta.

 Kopyto (1.) można sporządzić z wielu materiałów - gliny, gipsu, masy papierowej lub drewna. Aby nadać mu pożądany kształt, należy wykonać szkielet z wręgami wyznaczającymi charakterystyczne punkty i krzywizny. Wręgi mogą być zrobione ze sklejki, płyty spilśnionej, plastiku lub metalu - w zależności od tego, czego mamy najwięcej do dyspozycji i co będzie najłatwiejsze w obróbce.

 Zrobione i wysuszone kopyto należy zabezpieczyć przed wsiąkaniem żywicy. Tradycyjnie stosuje się do tego szelak, lecz rzadka pasta do podłogi też spełnia swoją rolę, choć żywica zazwyczaj przywiera i po wylaminowaniu formy negatywowej (2.) gips należy wykuć. Do zaimpregnowania kopyta można także zastosować rozcieńczony lakier nitro, nakładany w kilku warstwach. Następnie kopyto pokrywa się warstwą rozdzielającą - pastą do podłogi lub polioctanem winylu.

 Forma negatywowa (2.) powstaje przez pokrycie kopyta grubą warstwą laminatu. Na kopyto nakłada się niewielkie kawałki maty szklanej (oddzieranej, nie ciętej, aby uniknąć grubych krawędzi) lub tkaniny (odcinanej - nie da się odedrzeć) i przesyca żywicą. Matę nakłada się NA kopyto, PO CZYM sztywnym pędzlem nanosi się żywicę, uderzając pionowo raz koło razu, aby wycisnąć powietrze. UWAGA: JEDNORAZOWO NALEŻY PRZYGOTOWAĆ TYLE ŻYWICY, ABY ZUŻYĆ W CIĄGU OK. 15 MINUT.

 Po nałożeniu kilku warstw (każdą następną nakłada się, gdy poprzednia zwiąże, ale zanim stwardnieje całkowicie) i całkowitym stwardnieniu formę negatywową należy zdjąć z kopyta (3.). UWAGA: ŚCIANY KOPYTA POWINNY ROZCHODZIĆ SIĘ TAK, ABY MOŻNA BYŁO Z NIEGO ZDJĄĆ FORMĘ NEGATYWOWĄ. SKOMPLIKOWANE KSZTAŁTY UZYSKUJE SIĘ STOSUJĄC FORMY DZIELONE.

 Formę negatywową należy wyszlifować od środka. Od spodu przykleić do niej żywicą podstawki (4.), aby się nie kiwała przy laminowaniu i pokryć warstwą rozdzielającą. Pastę po wyschnięciu wyfroterować. Następnie w formie negatywowej należy wylaminować właściwy obiekt, postępując podobnie, jak przy formie negatywowej. Aby uzyskać lżejszy przedmiot należy stosować tkaninę szklaną, nakładając warstwy pod kątem 45 stopni. Elementy samodzielne (osłony, pojemniki itp. powinny mieć pogrubioną krawędź, aby nie były wiotkie.

 Po związaniu i stwardnieniu żywicy wyrób ("pozytyw") należy wyjąć z formy negatywowej (5.). Raczej nie udaje się to od pierwszego razu, warto mieć paski sztywnego tworzywa sztucznego (np. z laminatu stosowanego do blatów kuchennych lub wycięte z butli od Coli). Paski te należy wciskać pomiędzy formę a wyrób, aż do rozdzielenia ich. Wyrób po wyjęciu należy oszlifować (pastę najlepiej usuwa się na mokro i przy pomocy detergentu, stosując wiórki stalowe, a później - papier ścierny na wodę) i polakierować. Lakier chroni żywicę przed kruszeniem w wyniku działania promieni UV. Zaczepy, oczka i in. elementy do mocowania do roweru należy przykleić żywicą i zalaminować warstwą maty szklanej. Można także przewiercić je i przymocować nitami jednostronnymi. Podobnie należy postąpić z podkładkami, jeśli śruby mocujące mają przechodzić przez obiekt na wylot.

Marek Utkin

Dodaj komentarz (0)

 
 
 
 
 

Joomla Templates by Joomla51.com