

Cytat: osesku w Wrzesień 03, 2026, 01:18:08podzielę się epizodem, w którym zapragnąłem uzyskać z tego źródła grafikę na przyszłoroczne koszulki. Poprosiłem o dwóch rowerzystów, na rowerach poziomych, opisując je dokładnie, kompozycję, elementy tła i styl tego dzieła. Oczywiście prompt też zadałem, żeby za mnie zrobiła. Gdy już wydawał się "dopracowany", poooszłooo!...
Sztuczna nie odróżnia i wszystko jej jedno, że tandem pionowy z różnymi kołami, to nie highracer i trajka.




Cytat: osesku w Wrzesień 03, 2026, 01:18:08Wyszedł bardzo długi post, aż nie wierzyłem, że mogło by się komuś udać przez to przebrnąć. Mimo to muszę przyznać:
"Pytania są tendencyjne!"...![]()


Cytat: osesku w Wrzesień 03, 2026, 01:18:08Moim zdaniem, brakuje w tej "dyskusji" aspektu "ergonomicznego". Na pionowym wygeneruje się więcej mocy, po to by ją tak pięknie marnować, gdy już dobrnie się do tych 35km/h. Przy dalszym stawianiu na jazdę z maksymalną wydolnością, tak po 150 km, nieuchronnie dojedziemy do wniosku, że bikefitter coś schrzanił. Tymczasem, 1/3 życia spędzamy leżąc i relaksując się, o ile nie dokładamy do tego jazd i czasu spędzanego na poziomce![]()

Cytat: osesku w Wrzesień 03, 2026, 01:18:08Jeżeli decyzja o wyprzedaży rowerów poziomych jest wynikiem dogłębnych konsultacji ze sztuczną mądrością


Cytat: osesku w Wrzesień 03, 2026, 01:18:08[...], to może podzielę się epizodem, w którym zapragnąłem uzyskać z tego źródła grafikę na przyszłoroczne koszulki. Poprosiłem o dwóch rowerzystów, na rowerach poziomych, opisując je dokładnie, kompozycję, elementy tła i styl tego dzieła. Oczywiście prompt też zadałem, żeby za mnie zrobiła. Gdy już wydawał się "dopracowany", poooszłooo!...
Sztuczna nie odróżnia i wszystko jej jedno, że tandem pionowy z różnymi kołami, to nie highracer i trajka.
Cytat: Jacekddd w Wrzesień 02, 2026, 10:38:16Nie jest tak w sumie oczywiste, że te km udaje się zrobić bo jednak velo może być kupione z intencją
do jazdy niezbyt na co dzień dlatego przebieg dla takiego właśnie modelu jest dla nas cenny.
Cytat: Ja
Rower pionowy i rower poziomy
W której pozycji przeciętny człowiek ma wyższą wydajność i może osiągać większą moc? W układzie pionowym czy w poziomym?
Cytat: GeminiPrzeciętny człowiek osiąga wyższą wydajność biomechaniczną i większą moc maksymalną w układzie pionowym. Choć rower poziomy ma bezkonkurencyjną przewagę pod względem aerodynamicznym na zewnątrz, to pod kątem samej fizjologii i bioenergetyki ludzkiego ciała układ pionowy jest bardziej optymalny do generowania czystej mocy.
Dlaczego pozycja pionowa pozwala generować większą moc?
- Grawitacja i masa ciała: W rowerze pionowym kolarz może wykorzystać masę własnego ciała (np. podczas jazdy ,,na stojąco" lub mocnego docisku na pedały). W rowerze poziomym cały nacisk opiera się wyłącznie na pracy siłowej nóg wciskanych w pedały przeciw oparciu fotela.
- Kąty w stawach i praca mięśni: Pozycja leżąca/półleżąca zmienia optymalny kąt zgięcia w stawie biodrowym. Zmniejsza to efektywność pracy mięśni pośladkowych oraz dwugłowych ud, które w rowerze pionowym generują znaczną część mocy.
- Zaangażowanie tułowia (core): W pozycji pionowej do pracy włączają się mięśnie brzucha, prostowniki grzbietu oraz mięśnie obręczy barkowej i rąk, co stabilizuje miednicę i wspomaga układ krążenia.
- Powrót żylny i krążenie: W pozycji leżącej krew co prawda łatwiej wraca do serca z dolnych partii ciała, ale brak pionowego wykorzystania pompy mięśniowej i zmieniony układ ciśnienia tętniczego często powoduje, że wygenerowanie maksymalnego tętna (HR max) i szczytowego poboru tlenu ($VO_2 max$) w pozycji poziomej jest o kilka procent niższe niż w pozycji pionowej.
Pomiary i liczby: Wytrzymałość i moc
- Moc maksymalna (Sprint/Moc szczytowa): Badania pokazują, że nieprzeszkolony kolarz generuje w pozycji poziomej o ok. 5% do 15% niższą moc szczytową niż w pozycji pionowej.
- Wydajność metaboliczna: Pobór tlenu ($VO_2 max$) podczas wysiłku maksymalnego na rowerze poziomym jest zazwyczaj o 3–8% niższy w porównaniu do ergometru pionowego.
- Sprawność mechaniczna: Wartość sprawności (procent energii z pożywienia zamieniany na pracę mechaniczną) dla większości ludzi wynosi ok. 20–22% na rowerze pionowym oraz 18–20% na rowerze poziomym.
Ważne zastrzeżenie: Aerodynamika vs. Bioenergetyka
- Należy wyraźnie rozróżnić moc generowaną przez ciało od prędkości uzyskiwanej na trasie: Na siłowni / ergometrze stacjonarnym (gdzie opór powietrza nie istnieje): Rower pionowy wygrywa pod każdym względem wydajnościowym.
- W warunkach zewnętrznych (na drodze): Rower poziomy pozwala jechać szybciej przy tej samej mocy. Wynika to z faktu, że pozycja leżąca redukuje opór aerodynamiczny (powierzchnię natarcia) aż o 30–50%. Dlatego rekordy prędkości w jeździe po płaskim terenie należą do zabudowanych rowerów poziomych, mimo że sam kolarz wkłada w pedałowanie mniej mocy mechanicznej.
Cytat: Ja
W której z tych pozycji rowerzysta może osiagać wyższą wydolność tlenową? I dlaczego?
Cytat: GeminiRowerzysta osiąga wyższą wydolność tlenową (wyższy szczytowy pobór tlenu, czyli $VO_2 max$) w pozycji pionowej.
W testach do odmowy na ergometrze przeciętny człowiek uzyskuje w pozycji pionowej wynik o około 3% do 8% wyższy niż na rowerze poziomym.
Dlaczego pozycja pionowa sprzyja wyższej wydolności tlenowej?
- Zaangażowanie większej masy mięśniowej: W pozycji pionowej – oprócz prostowników kolana – mocniej pracują mięśnie pośladkowe, prostowniki grzbietu, mięśnie brzucha oraz obręcz barkowa i ramiona (stabilizujące kierownicę). Im większa łączna masa mięśniowa bierze udział w ruchu, tym większe jest całkowite zapotrzebowanie organizmu na tlen i wyższa możliwość obciążenia układu krążenia.
- Optymalne wygenerowanie maksymalnego tętna ($HR_{max}$): W rowerze poziomym zmęczenie lokalne (zakwaszenie konkretnych grup mięśniowych, głównie czworogłowych ud) następuje często zanim układ krążenia i oddechowy osiągną swoje bezwzględne maksimum. W rezultacie badani na rowerze poziomym przerywają test przy niższym tętnie maksymalnym.
- Biomechanika klatki piersiowej i wentylacja: W pozycji pionowej klatka piersiowa oraz przepona mają pełną swobodę ruchu. W pozycji leżącej/półleżącej oparcie fotela oraz specyficzne zgięcie w stawach biodrowych mogą nieznacznie ograniczać głębokość oddechu i ruchomość żeber przy skrajnym wysiłku oddechowym.
- Swoistość ruchu i adaptacja naczyń: Układ krwionośny człowieka jest ewolucyjnie i na co dzień przystosowany do wysiłku w pozycji pionowej (chód, bieg, klasyczny rower). Przepływ krwi i dystrybucja tlenu w naczyniach krwionośnych nóg działają najbardziej optymalnie, gdy ciało znajduje się w pionie.
Cytat: Ja
Czy w którejś z tych pozycji chodzenie, bieganie, wchodzenie i schodzenie po schodach ma wpływ na siłę i moc jaką można uzyskać w danej pozycji?
Cytat: GeminiChodzenie, bieganie oraz wchodzenie i schodzenie po schodach mają bardzo silny, bezpośredni wpływ na siłę i moc uzyskiwaną w pozycji pionowej. W przypadku pozycji poziomej wpływ ten jest znikomy.
Zjawisko to wynika z tzw. zasady swoistości treningowej (ang. specificity of training) oraz ewolucyjnej adaptacji człowieka.
Dlaczego codzienne ruchy wspierają tylko pozycję pionową?
Pionowy wzorzec ruchu i grawitacja: Chodzenie, bieganie, a w szczególności wchodzenie po schodach, odbywają się w płaszczyźnie pionowej przeciwko grawitacji. Mięśnie czworogłowe ud, pośladki, łydki i mięśnie głębokie (core) pracują dokładnie w takich samych kątach stawowych i w takim samym ułożeniu miednicy, jak na rowerze pionowym.
Wchodzenie po schodach jako ,,podwójny rower": Wchodzenie po schodach pod kątem biomechaniki jest niemal bliźniaczym ruchem do twardego pedałowania na rowerze pionowym pod górę – wymaga wyprostowania biodra i kolana pod obciążeniem masy własnego ciała w pozycji pionowej.
Schodzenie po schodach i praca ekscentryczna: Schodzenie wymusza silną pracę ekscentryczną mięśni czworogłowych (hamowanie opadającego ciała), co buduje siłę strukturalną i odporność na zmęczenie, z której bezpośrednio korzysta się przy docisku na pedał w pozycji pionowej.
Koordynacja nerwowo-mięśniowa: Układ nerwowy przeciętnego człowieka od dzieciństwa buduje ścieżki nerwowe do optymalnego rekrutowania włókien mięśniowych w pozycji stojącej i siedzącej pionowo.
Dlaczego pozycja pozioma nie zyskuje na tych aktywnościach?
W rowerze poziomym kąt między tułowiem a udami (tzw. kąt biodrowy) jest mocno otwarty lub specyficznie zagięty w płaszczyźnie poziomej, a nóg używa się do wypychania obciążenia w przód, a nie w dół.
żaden z codziennych ruchów (chodzenie, schody, bieg) nie odwzorowuje wypychania ciężaru poziomo przed siebie,
mięśnie pośladkowe i dwugłowe pracują w rowerze poziomym pod zupełnie innym kątem natarcia,
brak przenoszenia ciężaru ciała sprawia, że siła zbudowana na schodach nie przelicza się bezpośrednio na moc w fotelu poziomki.
Wniosek
Przeciętny człowiek ma ,,z urzędu" wytrenowaną pozycję pionową dzięki codziennemu poruszaniu się. Aby osiągać wysoką moc na rowerze poziomym, ciało wymaga osobnej, wielotygodniowej adaptacji nerwowo-mięśniowej, ponieważ chodzenie czy chodzenie po schodach w żaden sposób nie przygotowują mięśni do pracy w pozycji leżącej.
Cytat: Ja
Które mięsnie biorą udział w pracy na rowerze poziomym a które na rowerze pionowym - i które zazwyczaj są mocniejsze i wydolniejsze?
Czy któreś z tych mięśni można szybciej lub bardziej rozbudować?
Czy któreś z tych mięśnie są bardziej predysponowane do pracy na wytrzymałość lub siłę chwilową?
Cytat: GeminiZaangażowanie mięśni: Pion vs Poziom
Grupa mięśniowa Rower pionowy Rower poziomy Mięsień czworogłowy uda (przód uda) Dominujący (szczególnie w fazie pchania w dół od godziny 12 do 3). Dominujący (przejmuje jeszcze większą część pracy z powodu ciągłego wyprostu w przód). Mięśnie pośladkowe (wielki i średni) Bardzo wysokie (wspagane pracą tułowia i masy ciała). Średnie do niskiego (pozycja siedząca z oparciem ogranicza pełne wyprostowanie biodra). Mięśnie dwugłowe uda i półścięgniste (tył uda) Wysokie (aktywne przy grzebaniu/zaciąganiu pedału w dół i do tyłu). Umiarkowane (pracują głównie w fazie powrotnej pedału). Mięśnie łydki (brzuchaty i płaszczkowaty) Wysokie (stabilizacja stopy, zginanie podeszwowe w pionie). Niskie do średniego (stopa często pracuje w bardziej statycznej pozycji). Mięśnie głębokie i brzucha (Core) Bardzo wysokie (utrzymanie równowagi, stabilizacja miednicy i tułowia). Minimalne (plecy i miednica są w pełni podparte na fotelu). Obręcz barkowa, ramiona i plecy Umiarkowane/Wysokie (trzymanie kierownicy, praca na stojąco). Znikome (ramiona pozostają całkowicie rozluźnione).
Które mięśnie są zazwyczaj mocniejsze i wydolniejsze u przeciętnego człowieka?
U przeciętnego człowieka zdecydowanie mocniejsze i wydolniejsze są mięśnie zaangażowane w pracę na rowerze pionowym (pośladki, grupa tylna uda, łydki oraz mięśnie stabilizationi tułowia/core).
Powód: Wynika to z codzienne aktywności – chodzenia, wchodzenia po schodach czy wstawania z krzesła. Mięśnie pośladkowe i tylny łańcuch taśmy anatomicznej są ewolucyjnie przystosowane do pracy w pionie pod obciążeniem masy ciała.
W rowerze poziomym całe obciążenie przesuwa się niemal w 70−80% na mięsień czworogłowy uda. Ponieważ ten jeden mięsień musi wykonać większość pracy (bez wsparcia grawitacji i mocnego zaangażowania pośladka), szybciej ulega u przeciętnej osoby zakwaszeniu i zmęczeniu lokalnemu.
Które mięśnie można szybciej lub bardziej rozbudować (hipertrofia)?
Mięsień czworogłowy uda (przód uda): Łatwiej i mocniej rozbudujesz go na rowerze poziomym. Z powodu stałego oparcia pleców możesz generować ogromny nacisk osiowy wyłącznie nogami (przypomina to ćwiczenie suwnica/leg press na siłowni). Ciągłe napięcie czworogłowych pod dużym oporem sprzyja budowaniu ich masy.
Mięśnie pośladkowe i łydki: Szybciej i bardziej rozbudujesz je na rowerze pionowym. Wymagają one do wzrostu pełnego zakresu wyprostu w biodrze oraz dynamicznego obciążenia w pionie (szczególnie podczas jazdy pod górę na stojąco).
Predyspozycje mięśni: Siła chwilowa vs Wytrzymałość
Różne grupy mięśniowe mają odmienną kompozycję włókien mięśniowych (wolnokurczliwych Type I – wytrzymałościowych oraz szybkokurczliwych Type II – siłowych/dynamicznych):
Mięśnie predysponowane do siły chwilowej (moc wybuchowa):
Mięsień pośladkowy wielki: Największy i najsilniejszy mięsień w ciele człowieka, zbudowany w dużej mierze z włókien szybkokurczliwych. Jego pełne wykorzystanie na rowerze pionowym pozwala na generowanie ogromnej mocy szczytowej (np. podczas sprintu).
Mięsień czworogłowy uda (głównie głowa prosta): Posiada wysoki potencjał do generowania dużej siły w krótkim czasie. W rowerze poziomym pozwala na mocne "wypchnięcie", ale szybko wyczerpuje swoje zapasy glikogenu.
Mięśnie predysponowane do pracy na wytrzymałość:
Mięsień płaszczkowaty łydki: Posiada jeden z najwyższych odsetków włókien wolnokurczliwych w całym ciele (często powyżej 70−80%). Pracuje długo i wydajnie na rowerze pionowym, zapobiegając zmęczeniu.
Mięśnie stabilizujące tułów (Core): Stworzone do długotrwałego, izometrycznego napięcia o niskiej intensywności – ich praca na rowerze pionowym pozwala trenować posture przez długie godziny.
Cytat: Ja
Czy w takim razie oddychanie "pełną piersią" będzie utrudnione na rowerze poziomym względem roweru pionowego?
Cytat: GeminiW porównaniu do agresywnej pozycji szosowej na rowerze pionowym, na rowerze poziomym oddychanie jest łatwiejsze i bardziej swobodne, ale porównując go do wyprostowanej pozycji pionowej (np. na rowerze miejskim czy trekkingu), jest ono nieco utrudnione.
Dlaczego rower poziomy wypada lepiej niż szosówka?
Otwarta klatka piersiowa i szerokie barki: Ręce na kierownicy roweru poziomego są spoczywające nie przed klatką piersiową, ale szerzej i niżej. Barki są naturalnie odciągnięte do tyłu, co zapobiega zamykaniu przodu ciała i daje pełną swobodę dla ruchu żeber.
Brak ucisku barków na płuca: Cała góra ciała spoczywa na wygodnym oparciu fotela, co zwalnia mięśnie obręczy barkowej i klatki piersiowej z obowiązku podtrzymywania ciężaru tułowia (w przeciwieństwie do roweru pionowego z mocnym pochyleniem).
Dlaczego rower poziomy wypada gorzej niż wyprostowana pozycja pionowa?
Praca uda blisko brzucha (zaciśnięty kąt biodrowy): Aby sięgnąć do pedałów znajdujących się z przodu, udowo-biodrowy kąt ulega mocnemu zgięciu przy każdym obrocie korby. Pchając pedał, udo zbliża się do jamy brzusznej, co tworzy lekki ucisk tłoczni brzusznej i ogranicza miejsce na swobodne obniżanie się przepony przy pełnym wdechu.
Oparcie pleców a rozszerzanie klatki piersiowej: Podczas oddychania ,,pełną piersią" klatka piersiowa rozszerza się trójwymiarowo – w przód, na boki i w tył. Oparcie fotela w rowerze poziomym fizycznie blokuje tylną część żeber i pleców, zmuszając cały ruch oddechowy do odbywania się wyłącznie do przodu i ku górze.
Grawitacja i narządy wewnętrzne: W pozycji półleżącej narządy jamy brzusznej spoczywają w sposób, który wywiera lekko większy opór na przeponę przesuwającą się w dół, niż ma to miejsce w idealnie pionowej postawie stojącej lub siedzącej.
Podsumowanie w skrócie
Gdyby zestawić swobodę wdechu na skali:
Rower pionowy (wyprostowany / trekking): Najlepsze warunki – grawitacja sprzyja przeponie, brak ucisku na brzuch, pełna trójwymiarowa swoboda klatki.
Rower poziomy: Bardzo dobre warunki – całkowicie otwarta przednia ściana klatki piersiowej, ale lekki ucisk uda na brzuch i opór oparcia z tyłu.
Rower pionowy szosowy (pozycja mocno pochylona): Najtrudniejsze warunki – zaciśnięta klatka piersiowa, ograniczona praca przepony, obciążone ramiona wspierające ciężar ciała.
Cytat: Ja
Czy można określić rower poziomy jako rower w którym układ napędowy jest nienaturalny dla układu w jakim zazwyczaj pracuje ciało człowieka?
Cytat: GeminiCzy układ napędowy roweru poziomego jest ,,nienaturalny" dla ciała człowieka?
Tak, z punktu widzenia ewolucyjnego i biomechanicznego można określić ten układ jako nienaturalny.
Brak wzorca ewolucyjnego: Ciało człowieka, układ nerwowy oraz architektura mięśniowo-szkieletowa ewoluowały do generowania siły w pozycji pionowej (chód, bieg, skok, wstawanie). Układ ruchu jest przystosowany do wypychania siły w dół, osiowo w stosunku do kręgosłupa i z wykorzystaniem grawitacji.
Niewykorzystanie naturalnego biodra: W pozycji poziomej zgięcie w stawach biodrowych przy stałym oparciu pleców zmusza nogi do pracy w płaszczyźnie poziomej (tzw. open/closed chain z obciążeniem przednim). Przypomina to pracę na suwnicy na siłowni, co nie ma żadnego odpowiednika w naturalnej motoryce człowieka.
Konieczność osobnej adaptacji: Układ nerwowo-mięśniowy przeciętnej osoby nie posiada gotowych ,,programów" (wzorców rekrutacji włókien) do pedałowania w leżeniu. Aby uzyskać optymalną wydajność na rowerze poziomym, kolarz potrzebuje zazwyczaj od kilku do kilkunastu tygodni tzw. adaptacji recumbentowej, aby mózg nauczył się efektywnie aktywować mięśnie w tej nienaturalnej dla niego pozycji.